Bir kenar mahallede kışın ortasında başlar Sultan Makamından hüzünlü hikayeler. Bir gözümüz gülerken bir gözümüz ağlar ya... İşte öyle hikâyeler. İnsan yaşayabileceği hayatın en iyisini istiyor, olmuyor, hiç değilse şöyle orta hallisine razıyım derken bir de bakıyor ki ömür, düşlerle düşe kalka geçiyor. İşte, semtin ayakta kalabilen tek yazlık sinemasının makinisti Sultan, arkadaşlarıyla öyle bir hayalin peşine düşüyor ki hayatları değişiyor. " Bir at alalım" diyor at arabasıyla hayatını kazanan Sefer." Bir at alıp çıkalım Anadolu'nun toprak pistine..."Önce pek bir şey anlayamıyor Sultan ve ? en yakın arkadaşları ? Bahtiyar 'la Eko..." Ne varsa mahalli yarışlarda var" diye sürdürüyor Sefer, "para da,hayat da..." Sözü ne yapıp edip, daima aynı yere getiriyor: " Alalım şu atı! " Hiç biri "Alalım, ama hangi parayla?" diyemiyor, çünkü yok!